“Word je dat niet beu, bijna tien concours per jaar bezoeken?” kan een onwetende je wel eens vragen. Niet dus, en wel om diverse redenen. Laten we bijvoorbeeld het Concorso d’Eleganza Villa d’Este vergelijken met de Schloss Bensberg Classics. Erg veel gelijkenissen zijn er niet. OK, beide concours zijn in handen van Duitsers (respectievelijk de mensen achter BMW en Volkswagen), maar een Beier is geen Wolfsburger. En het Comomeer ligt bezuiden de Alpen, terwijl Schloss Bensberg in de Palts ligt.
“So what?” denk je ongetwijfeld. Wel, dat heeft erg concrete gevolgen: Villa d’Este knalt op het eerste zicht van de levensvreugde, maar net zo goed rijden de Italianen je zelfs op het zebrapad overhoop als je op weg bent naar het domein, terwijl ze in hun cellulare tateren. Bensberg ziet er iets killer uit, maar je wordt toch maar even door een privéchauffeur in maatpak op de parking opgepikt, die je met zo’n chique nieuwe Passat – bijzonder fraaie wagen is dat, zeker in het bordeaux met beige leder – of een Vorstandsbusje naar het kasteel brengt. En terwijl je op Villa d’Este wat verdrinkt in de hoeveelheid (een veilingstent, een tentoonstellingsruimte voor Rolls-Royces of BMW Art Cars, een constructie met tientallen motoren er op, BMW-wagens om de heritage te bewijzen, vooroorlogse wagens, maffe naoorlogse dingen zoals Evert Louwmans Pegaso, enzovoort), is alles in Bensberg beperkt, maar … met wát een kwaliteit.
Dit moet het eerste concours zijn waarbij ik met open mond stond te gapen, en niet van verveling: die Lancia Loraymo!; de 330 P4!; de Austro-Daimler! Een jury waarin elk jaar bv. een Jacky Ickx zetelt. Een poepchic glossy boekje met uitgebreide beschrijving van alle wagens, gratis! Daar betaal je in Villa d’Este 20 euro voor. Alles is doordrongen van een stijlvolle evidentie; ergens wat verborgen zie je bijvoorbeeld plots een open Veyron staan en twee Phaetons in een configuratie waar RR nog een puntje aan kan zuigen.
Je voelt ‘m al komen: doe mij maar Bensberg. Hopelijk doet men het na het magische cijfer ‘7’ volgend jaar net zo goed. En mocht je nog twijfelen, laat dan de foto’s voor zich spreken.
