Een bezoekje aan de 24 uren van Le Mans is niet goed voor de oren, maar wel voor de ogen. Het event leverde me namelijk respectievelijk permanente gehoorschade en blijvende indrukken op. De wagens die als op een Carrera-renbaantje voorbijgeschoven kwamen waren imposant, zeker omdat veel prototypes dit jaar een soort rugvin hadden, wat de enorme bochtsnelheden en het gemak waarmee die gehaald werden op een vreemde manier benadrukte.
Maar minstens even indrukwekkend was het wagenpark van de Engelsen die het event massaal bezoeken. Engelsen beschouwen Le Mans trouwens als een Engels gebeuren dat toevallig in Frankrijk plaatsvindt. En bijvoorbeeld Bentley liet zich voor veel typenamen inspireren door stukken van het circuit: Mulsanne, Arnage, het showmodel Hunaudières, … Een korte impressie; doordat ik pas drie uur voor het einde van de wedstrijd arriveerde waren veel bezoekers en hun wagens al weer vertrokken, omdat velen de volgende dag gewoon moeten gaan werken, maar onderstaand reeksje is in ieder geval beter dan niets. Aan de payage ‘Le Mans Centre’ vertrok bv. een oranje Pagani, die ik jammer genoeg niet heb kunnen platen. Het geluidje van dat ding was hemels.
